Ve şimdi yeniden sessiz kuyum
Herkesinkinden daha kimsesiz
Her zamankinden daha sessiz
Oldukça karanlık
Alabildiğine acımasız
Borçla güç bela aldığım nefesler
Ve daha taksidi bitmemiş bir çift bakışım
Bir de tüten dumanımın dışında
Bir damla ses yok
Ne kuyumda ne saklımda
Ne Yusuf ne de Hızır
Ne de on bir yıldız
Bu kez kalemle dokunulacak
Bir tek kelime bile yok
İki boş avuç
Tecavüze uğramış umutlar
Bir de ağlayan kız çocuğu var
"Var" dediklerimce isyan
"Yok" dediklerimce şükrüm
Ve sustuklarımca ifşa ettiklerim var
Hüvel Bakî!
Esirge beni benden
Bağışla beni bana….
