Ben düştüm,
Kalelerim ve
Kalemlerimle birlikte…
Gidemediğim diyâr
Ve güdemediğim develerimle
Develerimi üzerinden atlamadığım
Hendeğe…
Ben düş-tüm…
Körebe için gözleri bağlanmış
Ebenin gördüğü düştüm
Gözleri kapalıyken de
Açıkken de
Kafasının içindeki
Düştüm…
Ve birgün
Uyandım...
Gözleri bağlı ebeyi
Hayra yordum...
"Bu dünya hayatı yalnızca bir oyun ve tutkulu bir oyalanmadır. Gerçekte ahret yurdu ise işte asıl hayat odur. Bir bilselerdi…” (Ankebut-34)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder