İçimdeki boşluk yutacak beni!
Yazmazsam boğulacağım.
Ne düşünüyorum ne düşlüyorum
İçimdeki hayvanın salyası
İçimdeki çocuğun saçlarına düşüyor...
Israrla mucizesini bekleyen ucubeler gibi
Gözüm kapalı, kollarım açık
Kaderden "dinginlik" dileniyorum
Ve içİmdeki o kara delik,
Yutuyor dağ kadar uçurtmaları
Bir ses yankılanıyor aynamda
"boşluk seni yutmadı, sen boşluğu yuttun"
Bir kara delik ki,
Vakumluyor, pırıltılarımı
Vakumluyor, yeşil boya kalemimi,
saatli maarif takvimimi,
Vakumluyor, iskambil kağıtlarımı,
yırtık haritalarımı
Vakumluyor, gözlerimi, göz izlerimi...
Merkezkaç çaresizliği ile
Koruyorum kendimi!...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder